نابلدی علیرضا دبیر و ضعف او در دیپلماسی ورزشی، باعث ناداوری علیه ایران شد
اعتراضات خارج از چهارچوب علیرضا دبیر و ضعف او در دیپلماسی ورزشی، عامل اصلی ناداوری‌های تنبیهی علیه آزادکاران ایران در مسابقات جهانی قزاقستان بود؛ اتفاقی که نشان می‌دهد عدم تمایل وی به نامزدی ریاست کمیته ملی المپیک به سود جایگاه بین‌المللی ورزش کشور بوده است.
اعتراضات خارج از چهارچوب علیرضا دبیر و ضعف او در دیپلماسی ورزشی، عامل اصلی ناداوری‌های تنبیهی علیه آزادکاران ایران در مسابقات جهانی قزاقستان بود؛ اتفاقی که نشان می‌دهد عدم تمایل وی به نامزدی ریاست کمیته ملی المپیک به سود جایگاه بین‌المللی ورزش کشور بوده است.
روزنامه اطلاعات نوشت: به سخنان پژمان درستکار سرمربی تیم ملی کشتی آزاد بعد از ناداوری‌های مغرضانه در مسابقات جهانی قزاقستان توجه کنید:
« شما کشتی آرش یوشیدای ژاپنی با حسن یزدانی را ببینید. در این چند سال آرش یوشیدا هیچ وقت مقابل کسی اینقدر ضعیف نبود.
درست است که یزدانی یک اشتباه تاکتیکی در کُنده‌کشی داشت اما خواهش من این است که ۱۰ داور فیلم کشتی را ببینند. یوشیدا اصلاً پشت یزدانی نرفت بلکه کنارش بود. من حسن یزدانی را برنده این مسابقه می‌دانم.
رحمان عموزاد هم در ۴ ثانیه آخر چه فراری می‌توانست داشته باشد؟ چه کار خطایی انجام داد که به حریفش امتیاز دادند؟ داوران با ما ظالمانه برخورد می‌کنند، سر بچه‌ها را می‌برند و ما فریادرسی هم نداریم.
مشخص است که با یک بغضی کشتی ما را قضاوت می‌کنند و منتظرند بهانه‌ای دستشان بیفتد.»
پیش از مسابقات کشتی آزاد، مسابقات کشتی فرنگی برگزار شد که تیم ایران با درخشش خیره کننده قهرمان جهان شد. در حین برگزاری مسابقات علیرضا دبیر چند بار به تیم داوری شدیداً اعتراض کرد. وی دلیل این اقدام را اینطور بیان کرد: «اگر اعتراض نمی‌کردم، دو کشتی آخر درنمی‌آمد. یکی باید فدا شود. من هرچقدر هم برای مملکت، مردم ایران و کشتی‌گیران فدا شوم، باز هم کم است.»
حال از رئیس فدراسیون کشتی این سئوال را داریم که چرا در کشتی آزاد که ناداوری‌ها چند برابر بیشتر از کشتی فرنگی بود، به داوران و برگزار کنندگان مسابقات معترض نشد؟
پاسخ کاملاً روشن است. اگر اتحادیه جهانی کشتی بخواهد اجازه دهد رئیس فدراسیون هر کشوری با اعتراض و درگیری در مسابقات امتیاز بگیرد، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود و در تمام مسابقات جهانی کشتی، شاهد جنجال و درگیری خواهیم بود. برای همین وقتی علیرضا دبیر در کشتی فرنگی خطوط قرمز را رد کرد، مدیران اتحادیه جهانی با ناداوری‌های عامدانه و گرفتن فرصت کسب مدال از ورزشکاران ما، به دبیر و سایر رؤسای فدراسیون کشورهای دیگر، یادآوری کردند که اعتراض خارج از چهارچوب، پیامدهای سنگینی برای تیمشان خواهد داشت.
در چند روز اخیر علیرضا دبیر مدعی شده است که عده‌ای به او فشار می‌آورند که برای ریاست کمیته ملی المپیک ثبت نام کند، ولی او نپذیرفته است.
ریاست کمیته ملی المپیک بیشتر از اینکه یک پست مدیریتی داخلی باشد یک جایگاه ویژه بین‌المللی است و نیاز مبرم به آشنایی رئیس با دیپلماسی ورزشی و برقراری ارتباط مثبت با مجامع جهانی و کمیته‌های المپیک سایر کشورها دارد.
شاید بعضی اقدامات، سخن‌ها، ادعاها و رفتارهای خاص در داخل کشور پیامدهای نداشته باشد ولی همان حرف‌ها و اقدامات در سطح بین‌الملل می‌تواند به جایگاه جهانی ورزش لطمه وارد کند و با ناداوری‌های مغرضانه و تنبیهی، حق ورزشکاران ضایع شود.
به همین دلیل با توجه به نا آشنایی رئیس فدراسیون کشتی با دیپلماسی ورزشی و لزوم حفظ و حتی ارتقای جایگاه ورزش کشور در سطح بین‌الملل، از وی بابت قبول نکردن این پست تشکر می‌کنیم و امیدواریم که اتفاقات مسابقات جهانی قزاقستان تجربه‌ای باشد برای عدم تکرار رفتارهای مشابه در مسابقات آتی.
