سبد پروتئینی خانوارها به کمتر از یک‌سوم دهه ۶۰ رسید
بررسی آمارها و داده‌های منتشرشده از وضعیت سرانه مصرف گوشت قرمز در ایران، نشان‌دهنده یک تغییر ساختاری و نگران‌کننده در الگوی تغذیه خانوارهاست. مقایسه داده‌های «دهه ۱۳۶۰» به‌عنوان سال‌های دفاع مقدس با وضعیت کنونی در سال ۱۴۰۴، عمق فشارهای اقتصادی و تغییرات معیشتی را به‌وضوح ترسیم می‌کند.
به گزارش سایت طلا، بر اساس تحلیل نموداری که روند ماهانه مصرف سرانه گوشت قرمز را در دو مقطع زمانی دهه ۶۰ و سال ۱۴۰۴ مقایسه می‌کند، میانگین مصرف سرانه سالانه در دهه ۶۰ حدود ۲۸.۳ کیلوگرم بوده است؛ رقمی که در سال ۱۴۰۴ به میانگین ۸.۵ کیلوگرم کاهش یافته که نشان‌دهنده افت بیش از ۷۰ درصدی و کاهشِ مصرف به کمتر از یک‌سومِ آن دوره است.
روند نزولی در تمام ماه‌های سال
این کاهش در تمامی ماه‌های سال مشهود است. در حالی که در دهه ۶۰، مصرف ماهانه سرانه گوشت قرمز در بازه ۲۶ تا ۳۱ کیلوگرم قرار داشت، در سال ۱۴۰۴ این رقم به محدوده ۶ تا ۱۰ کیلوگرم سقوط کرده است. حتی در پیک‌های مصرفی ماه‌های تیر و مرداد، این عدد به سختی به ۱۰ کیلوگرم می‌رسد که مقایسه آن با ارقام ۳۰ و ۳۱ کیلوگرمی همان ماه‌ها در دهه ۶۰، شکاف عمیق قدرت خرید مردم را عیان می‌سازد.
واکاوی دلایل و پیامدها
کارشناسان اقتصادی بر این باورند که این کاهش شدید، مستقیم‌ترین بازتاب تورم مزمن در کالاهای اساسی و به‌ویژه اقلام پروتئینی است. اگرچه در دهه ۶۰، با وجود شرایط جنگی و محدودیت‌های تدارکاتی، سیاست‌های حمایتی و ثبات نسبی قیمت‌ها در کالاهای اساسی (کوپن و سهمیه‌بندی) تا حدی توانست سبد غذایی خانوار را محافظت کند، اما در سال ۱۴۰۴، جهش‌های قیمتی مکرر و کاهش قدرت خرید، عملاً گوشت قرمز را از سبد مصرفی بسیاری از دهک‌های درآمدی جامعه حذف یا آن را به یک کالای لوکس تبدیل کرده است.
تداوم این روند و جایگزینی منابع پروتئینی ارزان‌تر به‌جای گوشت قرمز، هشداری جدی برای امنیت غذایی و سلامت عمومی جامعه در درازمدت محسوب می‌شود؛ وضعیتی که ضرورت بازنگری در سیاست‌های کلان اقتصادی و حمایت‌های معیشتی را بیش از پیش نمایان می‌کند.
