جزئیات توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا/ امتیاز ۱۰۰ ساله به آمریکا برای ۱۷ میدان نفتی
کاخ سفید جزئیات تازهای از توافق نفتی میان آمریکا و ونزوئلا منتشر کرده است؛ توافقی که طی آن حقوق بهرهبرداری ۱۰۰ ساله از ۱۷ میدان نفتی ونزوئلا را به یک شرکت آمریکایی داده میشود. این میادین در مجموع حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثباتشده دارند و قرار است حدود ۱۰۰ میلیارد دلار برای احیای صنعت نفت ونزوئلا سرمایهگذاری شود.
به گزارش سایت طلا، توافق جدید یکی از بزرگترین طرحهای بازسازی صنعت نفت ونزوئلا محسوب میشود و هدف آن افزایش تولید نفت این کشور و تقویت نقش آمریکا در صنعت انرژی ونزوئلاست.
بر اساس جزئیات منتشرشده، وزارت دفاع آمریکا ۳۵ درصد از سهام شرکت مادر NABEP را در اختیار خواهد داشت. همچنین دولت آمریکا حق خرید ۲۰ درصد از نفت تولیدی این مجموعه را با قیمت تمامشده خواهد داشت و برای خرید بخش عمده تولید باقیمانده نیز از حق تقدم برخوردار خواهد بود.
در این توافق همچنین پیشبینی شده است که هیاتمدیره شرکت از اکثریت اعضای آمریکایی تشکیل شود و دولت آمریکا در انتخاب اعضای هیاتمدیره از حق وتو برخوردار باشد. NABEP نیز متعهد به سرمایهگذاری حدود ۱۰۰ میلیارد دلار برای بازسازی و توسعه صنعت نفت ونزوئلا شده است.
سهم 200 میلیارد دلاری ونزوئلا در برابر سهم 6 تریلیون دلاری آمریکا!
بر اساس جزئیات منتشرشده، دولت ونزوئلا انتظار دارد از محل مالیات و فعالیتهای اقتصادی مرتبط با این پروژه، حدود ۲۰۹ میلیارد دلار درآمد به دست آورد. بنابراین، رقم ۲۰۰ میلیارد دلاری که در برخی روایتها بهعنوان «سهم ونزوئلا» مطرح شده، بیشتر به برآورد درآمدهای دولت ونزوئلا مربوط است و نباید آن را معادل سهم مستقیم کشور از ارزش نفت میادین دانست.
همچنین ادعای ارزش ۶ تریلیون دلاری نفت این میادین در منابع رسمی بررسیشده تأیید نشده است. ارزشگذاری ذخایر نفتی به قیمت بازار، هزینه استخراج، کیفیت نفت، میزان بازیافت و شرایط فروش وابسته است؛ بنابراین نمیتوان حجم ذخایر را مستقیماً در قیمت نفت ضرب کرد و آن را ارزش اقتصادی قطعی میدانها دانست.
چرا این توافق مهم است؟
اهمیت این توافق تنها به حجم ذخایر نفتی محدود نمیشود. ونزوئلا با در اختیار داشتن حدود ۳۰۳ میلیارد بشکه ذخایر اثباتشده، بزرگترین ذخایر نفتی جهان را دارد؛ اما بخش زیادی از این ذخایر نفت سنگین است و زیرساختهای تولید و صادرات کشور نیز طی سالهای گذشته بهشدت آسیب دیدهاند.
دولت آمریکا امیدوار است سرمایهگذاری جدید بتواند تولید نفت ونزوئلا را افزایش دهد و همزمان وابستگی این کشور به سرمایه و شرکتهای روسی و چینی را کاهش دهد. واشنگتن همچنین این توافق را بخشی از راهبرد خود برای تقویت امنیت انرژی آمریکا در نیمکره غربی میداند.
با این حال، کارشناسان درباره سرعت اثرگذاری این توافق بر بازار نفت تردید دارند. فرسودگی زیرساختهای نفتی ونزوئلا به این معناست که افزایش قابلتوجه تولید ممکن است سالها زمان ببرد و برخی برآوردها از یک دوره پنج تا ۱۵ ساله برای افزایش محسوس تولید حکایت دارند.
در مجموع، توافق جدید را میتوان یکی از مهمترین تحولات نفتی سالهای اخیر در ونزوئلا دانست؛ توافقی که از یک سو میتواند سرمایه و فناوری مورد نیاز برای احیای صنعت نفت این کشور را فراهم کند و از سوی دیگر، جایگاه آمریکا را در یکی از بزرگترین ذخایر نفتی جهان تقویت خواهد کرد.
