تلگراف: کارزار اقتصادی ترامپ علیه ایران، حمایت داخلی آمریکا را از بین می برد
روزنامه انگلیسی تلگراف در تحلیلی درباره سیاست دولت دونالد ترامپ در قبال ایران، نسبت به موفقیت کارزار موسوم به «روز دی اقتصادی» ابراز تردید کرده و نوشته است تلاش واشنگتن برای وادار کردن تهران به تسلیم، به همکاری طیف گستردهای از قدرتهای اقتصادی جهان نیاز دارد؛ همکاریای که در شرایط کنونی بهسادگی قابل دستیابی نیست.
به گزارش سایت طلا، دولت دونالد ترامپ تلاش دارد با تشدید فشارهای اقتصادی و مالی علیه ایران، مسیرهای تجاری و مالی این کشور را محدود و تهران را به پذیرش خواستههای واشنگتن وادار کند. با این حال، این روزنامه معتقد است موفقیت چنین کارزاری به میزان همراهی کشورهای مهم اقتصادی جهان وابسته است و شرایط امروز با دورهای که آمریکا میتوانست ائتلاف گستردهای برای اجرای تحریمها ایجاد کند، تفاوت دارد.
تلگراف در این گزارش به طرح اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا اشاره کرده و آن را تلاشی برای ایجاد یکی از گستردهترین عملیاتهای مالی علیه یک کشور توصیف میکند. بر اساس این تحلیل، اجرای کامل چنین طرحی مستلزم همراهی کشورهایی از جمله چین، روسیه، هند، ترکیه و کشورهای اروپایی و همچنین همکاری مراکز مالی بزرگ جهان است.
با این حال، نویسنده گزارش معتقد است واشنگتن دیگر نمیتواند مانند ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته روی همراهی خودکار اقتصادهای بزرگ جهان حساب کند. در این میان، چین مهمترین چالش پیش روی سیاست فشار اقتصادی آمریکا علیه ایران به شمار میرود؛ چرا که پکن منافع تجاری و اقتصادی قابل توجهی در ارتباط با تهران دارد و بعید است صرفاً تحت فشار واشنگتن روابط اقتصادی خود را تغییر دهد.
تلگراف همچنین معتقد است تلاش آمریکا برای وادار کردن سایر کشورها به قطع همکاری اقتصادی با ایران میتواند پیامدهای گستردهتری داشته باشد. هرچه واشنگتن دامنه تحریمهای ثانویه و فشار بر شرکتها و دولتهای دیگر را افزایش دهد، احتمال شکلگیری اختلافات اقتصادی میان آمریکا و شرکای تجاری آن نیز بیشتر خواهد شد.
این روزنامه در ادامه به تغییر ساختار اقتصاد جهانی اشاره کرده و نوشته است قدرت اقتصادی جهان امروز بیش از گذشته چندقطبی شده است. کشورهایی مانند چین، روسیه، هند و ترکیه گزینههای بیشتری برای حفظ روابط تجاری خود با ایران یا دور زدن فشارهای آمریکا در اختیار دارند و همین مسئله، اجرای یک محاصره مالی فراگیر علیه تهران را دشوارتر میکند.
از نگاه تلگراف، فشار اقتصادی همچنین میتواند برای خود آمریکا هزینههایی به همراه داشته باشد. اگر واشنگتن برای اعمال تحریمها به تهدید گسترده شرکتها و دولتهای خارجی متوسل شود، ممکن است روابط اقتصادی آمریکا با برخی شرکای خود نیز تحت تأثیر قرار گیرد.
این تحلیل در نهایت سیاست ترامپ را در برابر یک دوراهی دشوار ترسیم میکند: پذیرش اینکه فشار اقتصادی نتوانسته تهران را به عقبنشینی وادار کند و حرکت به سمت توافق، یا تشدید درگیری و ورود به جنگی طولانیتر و پرهزینهتر.
تلگراف هشدار میدهد گزینه دوم میتواند پیامدهای سیاسی سنگینی برای رئیسجمهور آمریکا داشته باشد. یک جنگ طولانی و پرهزینه، علاوه بر تلفات انسانی و فشار اقتصادی، میتواند حمایت سیاسی داخلی از ادامه درگیری را کاهش دهد و حتی موقعیت ریاستجمهوری ترامپ را تحت تأثیر قرار دهد.
بر اساس این تحلیل، مسئله اصلی برای دولت آمریکا صرفاً ایجاد فشار اقتصادی بر ایران نیست؛ بلکه تبدیل این فشار به تسلیم سیاسی تهران است. تلگراف معتقد است برای رسیدن به چنین هدفی، واشنگتن به همکاری بخش بزرگی از اقتصاد جهانی نیاز دارد؛ در حالی که ساختار کنونی نظام بینالملل و افزایش نقش قدرتهای غیرغربی، تحقق چنین ائتلافی را دشوار کرده است.
در نتیجه، پیام اصلی این گزارش آن است که تحریمها میتوانند فشار قابل توجهی بر اقتصاد ایران وارد کنند، اما تضمینی وجود ندارد که این فشار در نهایت به تسلیم سیاسی تهران منجر شود. از دیدگاه تلگراف، اگر کارزار اقتصادی آمریکا به نتیجه مورد انتظار نرسد، ترامپ ممکن است ناچار شود میان توافق با ایران یا پذیرش هزینههای یک درگیری طولانیمدت یکی را انتخاب کند.
