پیشگویی مارادونا درست از آب درآمد
اسطوره فوتبال جهان و آرژانتین ١٠ سال قبل از تغییر مسیر فیفا با ریاست جیانی اینفانتینو هشدار داده بود.
دیگو آرماندو مارادونا فقط یک اسطوره فوتبال نبود؛ او یکی از معدود ستارههایی بود که حاضر نشد در برابر قدرتهای فوتبال جهان سکوت کند. مردی که جام جهانی ۱۹۸۶ را با نبوغ خود فتح کرد، سالها قبل از بسیاری از منتقدان، نسبت به مسیر جدید فیفا و مدیریت جیانی اینفانتینو هشدار داده بود.
مارادونا در دورهای که بسیاری از چهرههای بزرگ فوتبال برای حفظ ارتباط با ساختار قدرت فیفا ترجیح میدادند سکوت کنند، بارها از استقلال فوتبال و دور شدن آن از منافع سیاسی و اقتصادی سخن گفت. یکی از صریحترین حملات او به اینفانتینو پس از انتخابات ریاست فیفا در سال ٢٠١۶ مطرح شد؛ جایی که مارادونا از تغییر رفتار رئیس فیفا انتقاد کرد:
«اینفانتینو قبل از انتخابات با من تماس گرفت، اما بعد از آن دیگر تماسی نگرفت. من وابسته به اینفانتینو نیستم، من از فوتبال دفاع میکنم. اگر اینفانتینو بخواهد این را به یک نمایش تبدیل کند، من آن را درک نمیکنم.»
این جمله، از نگاه بسیاری از هواداران مارادونا، خلاصه نگاه او به مدیریت جدید فیفا بود؛ اینکه رابطه با اسطورهها و چهرههای محبوب فوتبال نباید ابزاری برای مشروعیت دادن به مدیران باشد. مارادونا انگار ١٠ سال قبل عاقبت فیفا با ریاست اینفانتینو را پیشگویی کرده بود. او انگار میدید رئیس فیفا قرار است برای منافع مالی خط قرمز فیفا یعنی ورود سیاست به فوتبال را مباح کند. مارادونا انگار میدانست رئیس فیفا بنده پول خواهد شد و مثل یک خدمتکار برای رئیس جمهور آمریکا خدمت کند.
فیفا با ریاست اینفانتینو این روزها به کانون انتقادات تبدیل شده و هیچ فوتبال دوستی پیدا نمیشود که حرفهای مارادونا را علیه فیفا تکرار نکند.
مارادونا: فوتبال متعلق به مردم است نه سیاستمداران
یکی از ویژگیهای مارادونا این بود که فوتبال را جدا از قدرت سیاسی میدید. او معتقد بود بازیکنان و هواداران باید صدای اصلی این ورزش باشند، نه مدیرانی که پشت میزهای اداری تصمیم میگیرند. در سالهای ریاست اینفانتینو، منتقدان او بارها درباره نزدیک شدن فیفا به دولتها، رهبران سیاسی و پروژههای اقتصادی بزرگ صحبت کردند. افزایش تعداد تیمهای جام جهانی، گسترش مسابقات بینالمللی و روابط نزدیک فیفا با برخی دولتها از جمله موضوعاتی بود که مخالفان درباره آن بحث کردند.
مارادونا؛ اسطورهای که حاضر نبود «نماد تبلیغاتی» باشد
اینفانتینو در سالهای اخیر تلاش زیادی برای ارتباط با ستارههای سابق فوتبال و استفاده از حضور آنها در رویدادهای فیفا داشته است؛ اما مارادونا از همان ابتدا تأکید داشت که اسطورهها نباید تبدیل به ابزار روابط عمومی مدیران شوند.
برای دیگو، اعتبار فوتبال از زمین مسابقه میآمد، نه از سالنهای کنفرانس و مراسمهای رسمی. او همان بازیکنی بود که در دوران بازی مقابل قدرتها ایستاد؛ از اعتراض به شرایط بازیکنان گرفته تا انتقاد از تصمیمهای سیاسی در فوتبال. به همین دلیل، بسیاری معتقدند مارادونا پیش از آنکه موج انتقادها علیه مدیریت فیفا شکل بگیرد، خطر تبدیل فوتبال به یک پروژه سیاسی و اقتصادی را دیده بود.
میراث مارادونا در برابر فیفا
مارادونا در سال ۲۰۲۰ از دنیا رفت، اما نگاه انتقادی او همچنان در فوتبال زنده است. او باور داشت که فوتبال متعلق به میلیونها هواداری است که در سکوها فریاد میزنند، نه مدیرانی که قدرت را در اختیار دارند.
شاید به همین دلیل جمله او درباره اینفانتینو هنوز تکرار میشود:
«من وابسته به اینفانتینو نیستم؛ من از فوتبال دفاع میکنم.»
جملهای که نشان میدهد مارادونا نه فقط یک قهرمان جام جهانی، بلکه یکی از نخستین منتقدانی بود که به درستی ١٠رسال قبل پیشبینی کرده بود که مسیر قدرت در فوتبال برای خدمت به سیاست تغییر خواهد یافت.
