امارات از آمریکا تمنای دلار کرد
کشوری که خود را قطب مالی منطقه غرب آسیا معرفی میکرد با درخواست یک خط اعتباری جنگی از واشنگتن، تمام تصویری که از قدرت مالی خود ساخته بود، به باد داد.
وال استریت ژورنال گزارش داده که امارات یک «خطاعتباری مالی جنگی» را با واشنگتن مطرح کرده و حتی هشدار داده، به خاطر کمبود شدید دلار احتمالا مجبور میشود از یوآن چین یا سایر ارزها برای فروش نفت استفاده کند.
این روزنامه آمریکایی نوشت، با این حال، بعید است واشنگتن چنین خط سوآپی را برای امارات تصویب کند چراکه این تسهیلات معمولا برای متحدان نزدیک اقتصادی مانند اروپا، انگلیس و ژاپن نگهداری میشود و نهایتا گزینهی استفاده از «صندوق تثبیت نرخ ارز» مشابه کمکی به آرژانتین کرد را در نظر بگیرد.
این اقدام که نشاندهنده عمق وابستگیهای سیاسی و مالی این کشور است، در شرایطی رخ میدهد که ابوظبی خود را به عنوان یک قطب مالی و سیاسی در منطقه معرفی کرده بود.
در سالهای اخیر، امارات با سرمایهگذاریهای کلان و لاکچری، تصویری از قدرت مالی بیپایان برای خود را به نمایش گذاشته است. خرید باشگاه فوتبال، تملک کاخهای لوکس در پاریس، خرید نام «لوور» برای موزه خود و هزینه سه میلیارد دلاری برای عادیسازی روابط با اسرائیل، تنها بخشی از این تصویرسازی رسانهای بوده است.
با این حال، به نظر میرسد همین کشور که همواره سعی کرده در هر جمع جهانی صندلی اختصاصی برای خود بخرد، در برابر یک تهدید منطقهای آسیبپذیر است.
تحلیلها نشان میدهد که بسته شدن تنگه هرمز به مدت تنها یک هفته، میتواند این قطب مالی خاورمیانه را به وضعیتی شبیه مستاجری بیپول دچار کند که ناچار است با فوریت با واشنگتن تماس بگیرد.
این واقعیت که در رسانههای جریانداری همانند سیانان هیچگاه بازتاب نمییابد، این است که ثروت کشورهای حاشیه خلیج فارس نه با نفت که با چراغ سبز سیاسی قدرتهای انگلیسیزبان ساخته شده است. در این نگاه، یک قبیله محلی با امضای هر سندی که آمریکا جلویش میگذاشته، به کشور تبدیل شده است.
ابوظبی اکنون در حال یادگیری قانون قدیمی امپراتوریهاست: «وقتی امپراتوری زمین بخورد، وابستهها تاوان میدهند.» و تهران طی ۴۷ سال گذشته این معادله را به خوبی درک کرده و اکنون با نمایش قدرت خود در تنگه هرمز، این حقیقت را به ابوظبی یادآوری کرده است.