واگویه های چالش صنعت طلا و جواهر در نشست خودمانی با محمدولی (قسمت اول)

عباداله محمدولی، متولد 1339 در شهرستان ملایر
وی از سال 1350 بواسطه دایی خود "ماشاءاله اسماعیلی" پس از برادران بزرگتر خود، یعنی حجت و آیت محمدولی وارد صنف طلا و جواهر شد.
در ابتدا به مدت 9 سال در کوچه تکیه دولت در جوار "فضل اله بانکی" از بنکداران امروزی بازار طلا فنون اولیه زرگری و اَرّه کاری را آموخت و پس از آن همان مغازه را در سال 60 خریداری کرد و تاکنون در همان محل مشغول به کار است.

خودش می گوید: «در کوچه تکیه دولت کسی را نمی توان پیدا کرد که 43 سال در این محل اشتغال داشته باشد»

می گوید: «چیزی که از این صنف گیرم آمده همین مغازه است که سال 76 با 12میلیون تومان با سرقفلی و مالیات سند زدم»

از اوضاع فعلی تولید ناراحت است، می گوید: «سال 60-65 کسانی که سفارش کار می دادند، طلا و اجرت را از پیش به ما می دادند، و ما می ساختیم. یادم هست که برای سفارشی، یک کیلو طلا و یک بسته 2 هزار تومانی پول (20هزار تومان) به من دادند، قبلاً زمینه رقابت پذیری برابری بین تولید و توزیع بود، ولی امروز اوضاع خیلی فرق کرده.
امروزه همه چیز به کفه توزیع برمی گردد، و آنچه بنکدار و توزیع کننده می خواهد، تولیدکننده موظف است انجام دهد.»


گفتگویمان را در کافه طلا با رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان طلا و جواهر با این سئوال آغاز کردیم:


*سایت طلا: جناب آقای محمدولی بفرمائید که چند فرزند دارید و آیا آنان هم در صنف طلا و جواهر مشغول هستند؟

-محمدولی: بنده 4 فرزند دارم، دو دختر و دو پسر. دو پسر و دختر بزرگتر ازدواج کرده اند، محسن پسر بزرگتر رشته کامپیوتر را گذرانده و همکنون در تایلند دوره جواهر شناسی می خواند. مسعود پسر دوم برنامه نرم افزاری حسابداری طلا و جواهر دارد، و مدتی شاگرد حاج آقا معیری در شرکت حسابداری طلا و جواهر زرین بودند و شرکت مستقلی دارند، و دختر بزرگتر هم پس از ازدواج خانه دار است، و دو نوه دارم، یک دختر و یک پسر.


*سایت طلا: آیا مسئولیت کاری به روابط خانوادگی تان صدمه ای وارد نکرده است؟

-محمدولی: تلاش کردم بتوانم تا برنامه ریزی کنم تا هم کارم را داشته باشم و هم به مسئولیت اتحادیه و هم خانواده، ولی متأسفانه نتوانستم یک هماهنگی لازم را بوجود آورم و مطمئناً مورد غضب خانواده قرار گرفته ام. نسبت به کارم خیلی جفا کردم و در شرایط فعلی بین مسئولیت و زندگی باید یکی را انتخاب کرد، هر دو را نمی توان با هم داشت.


*سایت طلا: آخرین باری که به سفر رفتید کی بود؟

-محمدولی: حدود 15 روز پیش


*سایت طلا: به کجا؟

-محمدولی: میهمان فرزندم بودم در پل سفید


*سایت طلا: آقای عباد محمدولی آخرین دفعه ای که برای همسرشان طلا خریداری کردند کی بود؟

-محمدولی: برمی گردد به خیلی قبل، شاید بیش از یک سال


*سایت طلا: خب، خیلی هم دور نیست!

-محمدولی: معمولاً زرگرها تاچند سال قبل برای خانواده خود، به مناسبت های مختلف از همان کارهای خودشان قطعه ای را انتخاب می کردند، ولی مدتهاست این کار را انجام نداده ام، بیشتر سراغ ظروف و کریستال می روم.


*سایت طلا: آخرین قطعه طلایی که به همسرتان هدیه دادید به چه مناسبت بود؟

-محمدولی: اول فروردین سال92 به مناسبت تولد.


*سایت طلا: رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان طلا و جواهر چه ماشینی سوار می شوند؟

محمدولی: من ترددم در سطح شهر با موتورسیکلت است، از سال 58 موتور سوارم. ماشین هم یک سواری آزرا مدل 2008 دارم.


*سایت طلا: مهمترین رویداد زندگیتان چه بوده؟

-محمدولی: نمی توانم مشخصاً بگویم، اتفاقات زیادی در زندگی من بوده، ولی می تواند ازدواج هرکسی باشد، فارق التحصیل شدن فرزندان و یا خرید خانه از رویدادهای مهم باشد.


*سایت طلا: و بدترین تصمیم زندگیتان؟

-محمدولی: در سال82 بدترین تصمیم زندگیم را گرفتم و وارد کار تشکیلاتی شدم و اگر دوباره به آن زمان برگردم، دیگر وارد کار تشکلی اتحادیه نمی شوم و دیگر اینچنین خطایی را مرتکب نمی شوم.


*سایت طلا: منزلتان کجاست؟

-محمدولی: خیابان شهید بهشتی، همسایه مصلی هستیم


*سایت طلا: الآن در چه رسته ی صنف طلا و جواهر کار می کنید؟

-محمدولی: من اره کاری و شمایل کاری را تجربه کرده ام، ملیله کاری و پرس کاری را هم مقطعی کار می کردم، در حال حاضر النگوسازی می کنم. می شود گفت به جز ریخته گری در همه رسته های طلاسازی مشغول بوده ام.


*سایت طلا: آیا حس می کنید در کارتان موفق بوده اید؟

-محمدولی: سعی کردم موفق باشم، سعی کردم در آن چیزی که به آن مشغولم بهترین آن را انجام دهم، حتی تراشکاری کارهایم را خودم انجام می دهم.


*سایت طلا: چه شد که رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان طلا و جواهر و قبل از آن رئیس انجمن کارفرمایان طلا و جواهر شدید؟

-محمدولی: من یک حسایت هایی نسبت به شغلم و نسبت به همکارانم، آینده ایشان داشتم و نمی توانستم بی تفاوت باشم. زمانی که احساس کردم می توانم کمکی به صنف کنم و تأثیری در بخش تولید داشته باشم تلاش کردم.
من فعالیتم را در زمان ریاست آقای صانعی مقدم بر اتحادیه به عنوان بازرس و با کارجمعی آغاز کردم. بعد آن خدمت آقای گوهر بین بودیم. من همیشه از آقای گوهربین به عنوان یک انسان موفق یاد می کنم. ایشان کسی بود که با طرح و برنامه وارد اتحادیه شد، در زمان ریاست ایشان صنف ما دارای نظم و سازمان تعریف شده ای بود. در آن زمان خدمت ایشان رسیدیم و تقاضا کردیم که موقعیتی را در اتحادیه از نظر سازمانی ایجاد و تعریف کنیم که تولیدکنندگان به صورت هفتگی یا 10 روز یکبار و یا ماهانه جلساتی داشته باشند و به مشکلات این بخش رسیدگی شود.
ولی با تمام احترامی که برای آقای گوهربین قائل هستم، ایشان رقبتی را برای این کار نداشتند. ما تلاش کردیم تا مشکلاتمان را در اتحادیه مطرح و در خانه خودمان حل کنیم، ولی این اتفاق نیفتاد.
برای همین با کمک دوستان و همکاران پس انجام مطالعاتی براساس اصل 26 قانون اساسی و بحث احزاب و تشکل ها و در راستای مأموریت خودمان "انجمن صنفی کارفرمایان طلا و جواهر و نقره شهر تهران" را با هدف بهبود فضای کسب و کار و تولید و بستر سازی معرفی تولید ایجاد کردیم و جلسه ای در پاساژ اعتضادی کوچه تکیه دولت انجام شد.


*سایت طلا: چرا در پاساژ اعتضادی این جلسه برگزار شد؟

-محمدولی: زمانی که ما این انجمن را شکل دادیم، اتحادیه ی تهران بعد از 35 سال فعالیت 89 جواز تولیدکننده داشت، که آخرین جواز هم برای آقای رحیم پرنیا بود، از این 89 جواز 34 جواز در کوچه تکیه قرار داشت و تراکم تولیدکننده در آنجا بیشتر بود.
در آنجا با حضور حدود 90 نفر از همکاران و با عنایت دوستان به اینجانب هیئت مدیره انجمن انتخاب شد، و بدین ترتیب تا سه دوره ادامه یافت.
پس از آن دیدیم نمی توانیم با کل ایران ارتباط و تعامل داشته باشیم و فقط محدود به استان تهران هستیم. برهمین اساس با توجه به قوانین اتاق بازرگانی به عنوان تنها تشکل بخش خصوصی با حضور آقایان رحمان پلینی- علی اکبر رهبر و مهندس صیقلی در امور تشکلها حضور بهم رساندیم و پس از مباحث طولانی و ارائه طرح توجیهی، در ابتدای سال 89 موفق شدیم مجوز تأسیس " اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان طلا، جواهر، نقره و سنگهای قیمتی ایران " را از اتاق تهران دریافت کنیم .

در همین راستا تولیدکنندگان با رصد و بررسی فعالیت اعضاء و محبتی که به بنده داشتند نه لیاقتی که داشتم، بنده را به عنوان نفر اول این اتحادیه انتخاب کردند و مسئولیت آن را به بنده دادند.


*سایت طلا: آیا در سمت ریاست اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان موفق بوده اید؟

-محمدولی: مسئولیت به عنوان کسب کرسی و مقام برتر نیست، نسبت به حس وظیفه شناسی است، مسئولیت بار خیلی سنگینی است.
من بدون تعارف می گویم که حاضرم این مسئولیت را با یک 100هزار تومانی عوض کنم. این مسئولیت هیچ باری برای منافع شخصی نداشته و حتی زندگی مرا به 50 سال قبل برگردانده.
بازار ما بزرگتر شده و مشکلات ما بزرگتر، و ما آمده ایم تا این مشکلات را حل کنیم، و تا آنجا توانسته ایم برای حل معضلات این بخش تلاش کرده ایم.


*سایت طلا: این مشکلاتی که فرمودید چیست؟ موانع پیشرفت صنعت طلا و جواهر چه هست؟

-محمدولی: ما از همان گام اولیه که برمی داریم چیزی به عنوان استاندارد در این صنف ندارم. تأمین مواد اولیه تعریف شده و استاندارد از موانع اصلی ماست.
امروز در تمام دنیا و کشورهای پیشرفته برای تولید، تولیدکننده طلا و جواهر به بانک مخصوص و مؤسسات حمایتی مالی مراجعه و مواد اولیه و شمش برای تولید بدون وثیقه دریافت می کند. اما در کشورما طلاهای برگشتی و اسقاطی و هر طلایی که در بازار بدون اینکه از آنالیز و آلیاژ آن خبر داشته باشیم استفاده می کنیم و تولیدکننده موظف است تا طلا را برای فرایند تولید آماده کند، برای همین برای تولیدکننده هزینه هایی را به دنبال دارد.
مورد دوم بحث بازار است، زمانی که تولیدکننده بعد از تولید محصول را وارد بازار می کند باید کالای او امنیت داشته باشد. من به هیچ وجه نمی توانم برای محصول تولیدی خود قیمت تعیین کنم، بازار می گوید که کار من چقدر می ارزد. در این بازار کنترل و نظارتی نیست. این بازار است که می گوید 48 ساعت دیگر، یا هفته دیگر و یا ماه آینده طلای مصنوعات ساخته مرا پرداخت می کند.
تولیدکننده فقط و فقط باید به فکر تولید و رقابت با رقبای خود باشد، این درحالیست که تولیدکننده ما باید به فکر تأمین مواد اولیه، بازاریابی، مالیات و بیمه هم باشد.
سومین چالش این بخش ورود طلای قاچاق است. طبق قانون هرگونه مصنوعات ساخته طلا و جواهر ممنوع است ولی در بازار این مصنوعات قاچاق به وفور یافت می شود. در بازاری که دم از حمایت از تولید می شود هیچ نظارتی برای کنترل و جلوگیری از ورود طلای قاچاق نیست.


ادامه دارد .....


گفتگو از: احمد جعفری
عکس: جابر بیات