سایت طلا را در تلگرام دنبال کنید.
اونس طلا1495.1
مظنه1,769,500
18 گرم408,400
ارزش سکه3,986,684
قدیم (بهار)4,010,000
جدید (امامی)4,055,000
نیم2,070,000
ربع1,270,000

مشاور موگرینی: اینستکس در کوتاه مدت کمک شایانی به اقتصاد ایران نخواهد کرد

مشاور ارشد فدریکا موگرینی گفت که اینستکس در کوتاه مدت کمک شایانی به اقتصاد ایران نخواهد کرد و تنها اعتماد شرکت‌های خصوصی اروپایی را برای کار در ایران جلب می‌کند.

ناتالی توچی، مشاور ارشد فدریکا موگرینی، مسئول دستگاه سیاست خارجی و امور امنیتی اتحادیه اروپا در گفتگو با یورونیوز درباره آینده برجام و نقش اروپا در حفظ آن و چگونگی نجات بحران اقتصادی ایران گفتگویی انجام داده است که به شرح زیر می‌باشد:

یورونیوز: سیاست‌های اتحادیه اروپا در قبال توافق هسته‌ای کاملا با روند تصمیم گیری های اقتصادی شرکت های اروپایی در تناقض است، چگونه می توان این تناقض را به سیاستی واحد و مشترک نزدیک کرد؟

ناتالی توچی: البته اولین چیزی که اتحادیه اروپا و نهادهای آن نمی توانند در سیستم بازار آزاد انجام دهند این است که تفنگ را روی سر شرکت های خصوصی بگذارند و این شرکت ها را مجبور کنند به خواسته های آنها تن دهند. به همین دلیل این مساله مانعی است که اجازه اجرای درست خواسته های سیاسی اروپا در قبال برجام را نمی دهد.

شما کاملا درست می گویید که تناقض است بین، از یک طرف تصمیمات شرکت های خصوصی اروپایی و از طرفی دیگر حمایت و تشویق هایی که از برجام از سوی کشورهای عضو اتحادیه اروپا صورت می گیرد و مخصوصا از سوی سه کشور فرانسه و آلمان و بریتانیا، که از منظر سیاسی در رابطه با تجارت با ایران و سرمایه گذاری در این کشور تلاش زیادی می کنند.

نکته اینجاست که چگونه می توان بین این دو یک همگرایی و راه حل مشترک پیدا کرد. فکر می کنم تنها راه حل این کار، ایجاد امکان و سازوکاری است برای عملی کردن اقداماتی که به کشورهای عضو اتحادیه اروپا اجازه دهد تجارت با ایران بطور معمول انجام شود. این همان چیزی است که قرار بوده اینستکس، سازوکار ویژه مالی آن را عملی کند.

سازوکاری که اجازه و امکان مبادله تجاری بین ایران و اتحادیه اروپا را می دهد. اینستکس روی کاغذ مورد توافق همه است و چالش اصلی اینستکس امروز مبارزه با هدر دادن زمان و ایجاد فضای مناسب برای انتقال پول بین ایران و اتحادیه اروپا است. باید به زودی اثرات اینستکس عملی شود تا نتیجه آن بتواند توافق جامع مشترک را حفظ کند.

یورونیوز: آیا اروپا می تواند در کوتاه مدت، تاکید می کنم در کوتاه مدت، مشکل اقتصادی ایران را از طریق اینستکس حل کند؟

ناتالی توچی: بیایید کاملا در این باره صادق باشیم. بسیار سخت است بخواهیم تصور کنیم که اینستکس اجازه مبادله میلیاردها یورو بین اتحادیه اروپا و ایران را می دهد.

فکر می کنم اگر بخواهیم به اثرات کوتاه مدت اینستکس نگاه کنیم باید بگوییم که اثرات آن بر اقتصاد ایران غیرقابل محاسبه و ناچیز خواهد بود. در میان مدت ایران می تواند با پولی که از فروش نفت در آسیا خصوصا چین به دست می آورد راضی شود و می توان گفت که این کمک مالی به اقتصاد ایران خواهد بود.

اما آنچه درباره اینستکس اهمیت دارد و اینستکس می تواند انجام دهد این است که اجازه از سرگیری مبادلات تجاری بین ایران و اتحادیه اروپا را اندک اندک بدهد. مبادله‌ای که به هر ترتیب در حد میلیارد نخواهد بود و با میلیون آغاز می شود. اما می تواند به گسترش اعتماد شرکت های خصوصی اروپایی کمک کند و آنها ببینند که تحریم های آمریکا شامل شان نخواهد شد.

یورونیوز: آیا اروپا می تواند در زمینه خرید نفت ایران، مهم ترین منبع درآمد این کشور، با توجه به تحریم ها کمک کند؟

ناتالی توچی: خب معتقدم که از لحاظ فنی و سیاسی کاملا پیچیده است. اما تنها راهی که من می توانم آن را تصور کنم این است که اروپا نفت را هم به فهرست های موجود در اینستکس اضافه کند.

ایده اصلی ایجاد یک مثلث بین اتحادیه اروپا، روسیه که هم چنین یکی از صادرکنندگان انرژی به اروپا است و ایران ایجاد شود. پیشنهادی که "گروه بحران" چند هفته پیش آن را مطرح کرده است و به ایران اجازه می دهد تا منابع انرژی را به روسیه صادر کند و روسیه که به این واردات نیازی ندارد و می تواند به طبع آن را وارد روند اینستکس کند و اینگونه ایرانی ها اجازه پیدا خواهند کرد با چنین اعتباری دست به واردات محصولات اروپایی به ایران بزنند.

بنابراین شاهد یک مثلث پیچیده هستیم که هدف آن کاهش اثرات مخرب تحریم های آمریکا است. اما باید به گونه‌ای انجام شود که جریمه تحریم ها شامل حال شرکت های اروپایی نشود. تا اینکه تنها از طریق اینستکس بتوان محصولات مورد احتیاج ایرانی ها را از اروپا به این کشور وارد کرد.

یورونیوز: با رفتن فدریکا موگرینی که برجام یکی از مهمترین دستاوردهای او است، تکلیف توافق هسته‌ای چه خواهد شد؟ آیا تهران باید از انتخاب بورل خوشحال باشد؟

ناتالی توچی: فکر می کنم باید درباره این موضوع از شخص ها فراتر برویم و نقش اتحادیه اروپا در این باره را فراموش نکنیم. نقشی که تنها به پنج سال گذشته محدود نمی شود و به پانزده سال گذشته باز می گردد.

بیایید آغاز این ماجرا را فراموش نکنیم. سال 2002 و 2003 و زمان ریاست اولین مسئول دستگاه سیاست خارجی اروپا، خاویر سولانا [را به یاد بیاورید]. سولانا بود که برای اولین بار ابتکار عمل را در دست گرفت. ابتکار عملی که به ترویکا، یا سه کشور اروپایی بعلاوه اتحادیه اروپا مشهور است و نهایتا به گسترش آن در جهان و 1+5 در توافق هسته‌ای منجر شد.

سولانا بود که این طرح را در زمان جنگ آمریکا در عراق و در سال 2003 پیشنهاد داد. کاری که تحت نظر کاترین اشتون پیگیری شد و نهایتا میوه آن در زمان ریاست فدریکا موگرینی بارور شد. حالا آن چه که ما می توانیم انتظار داشته باشیم این است که کار مسئولان پیشین در پانزده سال گذشته تحت نظر جوزپ بورل نیز ادامه پیدا کند. امیدوار باشیم که دستگاه سیاست خارجی با همین چشم انداز نسبت به ایران عمل کند.

چالش فعلی در واقع ادامه سیاست های مشترک اتحادیه اروپا در قبال ایران نیست، چالش این است که ببنیم چگونه منازعه های بین المللی گسترش و توسعه پیدا می کند، خصوصا در زمانی که تنش ها بین ایران و آمریکا در خلیج فارس به اوج رسیده است.

یورونیوز: شما در مصاحبه‌ای به تازگی گفته‌اید که اگر بجای ایران بودید از برجام خارج می شدید، البته بسیاری در ایران هم با شما در این باره هم نظر هستند، فکر می کنید در صورت خروج احتمالی ایران از برجام، چه اتفاقی در آینده می افتد؟

ناتالی توچی: فکر می کنم با تمام احترامی که قائلم اما نظرات من بدون توجه به کل صحبت هایم در این باره پیاده شده است. اما نکته‌ای که من قصد بیان کردنش را داشتم این بود که در همه توافق های بین المللی اگر یک طرف توافق از آن عبور کند و احترام نگذارد، بسیار سخت است که بخواهیم تصور کنیم که سوی دیگر این توافق، در آن بماند و از توافق خارج نشود.

چرا که پایبندی طرفین کاملا بسته به قرارداد بین آنها دارد. این درباره تمام توافق های بین المللی و یا هر توافقی سازگار است. نکته اینجا است: اینکه اطمینان حاصل شود که بخشی از منافعی که در جریان توافق هسته‌ای نسبت به ایران وعده داده شده است به طریقی به این کشور اعطاء شود.

بیاییم صادقانه و آزادمنشانه ببینیم، اگر ایالات متحده همین رویه در سیاست خارجی را ادامه دهد، نه تنها برای چندماه بلکه برای چندسال، منظورم این است اگر دونالد ترامپ دوباره در نوامبر سال 2020 مجددا انتخاب شود و اگر سیاست های ایالات متحده علیه ایران بدون تغییر باقی بماند، بسیار سخت است که بخواهیم تصور کنیم که برجام همچنان پابرجا خواهد ماند.

برچسب ها :

ثبت نظر با عضویت در سایت امکان پذیر است
DD

اخبار سایر رسانه ها
پر بازدیدترین خبرها
نمودار قیمت طلا