عقبنشینی ۳۴ هزار واحدی شاخص بورس
تالار شیشهای بورس در آخرین روز معاملاتی هفته، تحت تأثیر احتیاط معاملهگران و خروج نقدینگی، روزی پرنوسان را پشت سر گذاشت و با ثبت افت ۳۴ هزار واحدی، دومین کاهش هفتگی خود را به کارنامه معاملات این هفته اضافه کرد؛ روندی که ردپای آن پیشتر در دادوستدهای روز یکشنبه نیز دیده شده بود.
به گزارش سایت طلا، بر اساس آمارهای رسمی معاملات، شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران امروز با افت معادل ۰.۴۱ درصدی در پله ۸ میلیون و ۴۲۵ هزار واحد متوقف شد. در جریان مبادلات امروز، نمادهای «فملی»، «تابان»، «شستا» و «تاپیکو» در نقش ترمزهای بازار ظاهر شدند و بیشترین اثر منفی را بر جای گذاشتند؛ در سوی مقابل، تلاش نمادهای سنگینوزنی چون «فارس»، «فولاد» و «وبملت» نتوانست افت شاخص را کاملاً خنثی کند، اما از ریزش بیشتر آن جلوگیری کرد.
با بسته شدن پرونده معاملات امروز، ۴۳۵ نماد با ارزش کل ۹.۵ هزار میلیارد تومان در محدوده مثبت و در مقابل، ۴۳۷ نماد با ارزش ۵.۳ هزار میلیارد تومان در محدوده منفی معاملات را به پایان بردند. حجم کل معاملات خرد سهام، حقتقدم و صندوقهای سهامی به ۱۰۲ میلیارد برگه سهم رسید و ارزش کل معاملات خرد نیز رقم قابلتوجه ۵۲ هزار میلیارد تومان را ثبت کرد.
با این وجود، رفتار سرمایهگذاران حقیقی حکایت از محافظهکاری داشت؛ بهطوریکه حقیقیها نزدیک به ۸۰۰ میلیارد تومان سرمایه از بازار خارج کردند. در بخش صندوقهای سرمایهگذاری، صندوقهای درآمد ثابت و صندوقهای نقره به ترتیب شاهد خروج ۶۳۵ و ۶ میلیارد تومان نقدینگی بودند، اما صندوقهای طلا با جذب بیش از یکهمت (یکهزار میلیارد تومان) پول تازه، همچنان مأمن امن سرمایهگذاران گریزان از ریسک باقی ماندند.
بررسی نقشه جریان پول حقیقی در میان صنایع بورسی نشان میدهد که گروههای «استخراج کانههای فلزی»، «بانکها» و «سیمان» بیشترین سهم را از ورود نقدینگی تازه داشتند. در نقطه مقابل، صنایع «دارویی» و «فلزات اساسی» با بیشترین خروج سرمایه حقیقی مواجه شدند که گویای جابهجایی نقدینگی و چرخش سبد سهام معاملهگران است.
فعالان و تحلیلگران بازار سرمایه معتقدند که عیار واقعی بورس در رقابت با سایر بازارهای موازی را نباید صرفاً با نوسانات چند روزه سنجید؛ بلکه این ارزیابی نیازمند بررسی بازدهی تجمعی از ابتدای سال است. نوسانات اخیر بورس بخشی از فاصله ایجادشده میان بازار سهام و گزینههای رقیب (مانند ارز و طلا) را تعدیل میکند، اما اثبات اینکه بورس تا چه اندازه توانسته جاماندگیهای دورههای قبل را جبران کند، مستلزم مقایسه دقیق بازدهی اسمی با نرخ تورم است.
به باور کارشناسان، برای تداوم رغبت سرمایهگذاران به بازار سهام، رشد مقطعی شاخصها کافی نیست؛ بلکه پایداری این مسیر در گروی متغیرهای بنیادینی چون شفافیت در سودآوری شرکتها، ثبات در سیاستگذاریهای کلان اقتصادی و تقویت اعتماد عمومی به تالار شیشهای است.