همهچیز درباره حمله شهپادهای آمریکا به بندرعباس
حوالی ظهر روز گذشته، ستاد فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) اعلام کرد که برای نخستین بار از شناورهای انتحاری برای حمله اسکله باری بندرعباس استفاده کرده است؛ عملیاتی که میتوان آن را سرآغاز فصلی جدید در نبردهای دریایی میان نیروهای مسلح کشورمان با ارتش تروریستی آمریکا دانست.
به گزارش سایت طلا، حوالی ظهر روز گذشته بود که ستاد فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) در بیانیه رسمی خود از هدف قراردادن یک اسکله باری در بندرعباس خبر داد. اندکی بعد، ویدئوهایی هم از این تجاوز آشکار منتشر شد که از زوایای مختلف نشان میداد سه شناور بدون سرنشین انتحاری (USV) در این عملیات استفاده شدهاند. این خبر اگرچه لابلای اخبار داغ درگیریهای دیروز منتشر شد، اما از همان ابتدا موردتوجه بسیاری از تحلیلگران قرار گرفت. در واقع، این نخستین بار است که ارتش ایالات متحده از تجهیزات انتحاری برای اهداف جنایتکارانه خود استفاده میکند و از این نظر، میتوان این حمله را سرآغاز فصلی جدید در نبردهای دریایی میان نیروهای مسلح کشورمان با ارتش تروریستی آمریکا دانست.
وحشت سنتکام از یک جنگ گرانقیمت جدید
نخستین نکته در تجاوز روز گذشته، نوع و کلاس عملیاتی این شناورهاست. شناورهایی که دیروز در عملیات سنتکام مورداستفاده قرار گرفتند، قایقهای تندرو، انتحاری و هدایتپذیر از دور در مدل کورسایر (Corsair) هستند؛ محصول شرکت آمریکایی Saronic Technologies که حدود ۷ متر (۲۴ فوت) طول دارند، برد آنها به حدود ۱۸۰۰ کیلومتر میرسد، حداکثر سرعت آنها ۶۵ کیلومتر بر ساعت است، میتوانند حداکثر ۴۵۰ کیلوگرم ماده منفجره با خود حمل کنند و با استفاده از سامانههای ناوبری خودکار، حسگرهای الکترواپتیکی و فروسرخ، ارتباطات فراتر از خط دید (BLOS) و سامانه فرماندهی و کنترل Echelon C۲، این امکان برایشان فراهم است که بهصورت انفرادی به اهداف خود حمله کنند.
مهمترین نکته در حمله روز گذشته ارتش تروریستی آمریکا همین است؛ این نخستین بار است که سنتکام از تسلیحات انتحاری در جنگ دریایی استفاده میکند و همین موضوع میتواند نشانه آغاز یک درگیری طولانیمدت و کمهزینه باشد. در واقع، حالا میتوان بهتر درک کرد که هزینه سرسامآور جنگ ۴۰ روزه برای ارتش آمریکا چهقدر گران تمام شده است. حمله دیروز، تصویری آشکار از یک وحشت فراگیر است؛ اینکه مبادا هزینه جنگ جدید با ایران، دوباره سر به فلک بکشد و در این شرایط، تسلیحات انتحاری تنها راه فرار برای فرماندهان ارتش ایالات متحده خواهد بود.
نبرد شهپادها، فصل تازه جنگ در خلیج فارس
حمله روز گذشته شهپادهای آمریکایی به اسکله باری بندرعباس، یک نکته بسیارمهم دیگر نیز دارد که باید به آن توجه شود. ایران در دهههای اخیر با تمرکز بر دکترین دفاع نامتقارن، سرمایهگذاری ویژهای بر ناوگان شناورهای تندرو داشته و در سالهای اخیر با توسعه صنایع دفاعی ایران، فناوری پهپادهای انتحاری را به حوزه جنگ دریایی هم تسری داده است. بهترین شاهدمثال در این راستا، تولید انبوه شناورهای حیدر (۱۱۰) است؛ سریعترین شناور نظامی جهان که میتواند با سرعت ۲۱۵ کیلومتر بر ساعت حرکت کند. علاوه بر این، انتشار ویدئوهایی از شهرهای موشکی نیروی دریایی سپاه ثابت کرده که ایران هماکنون ناوگان عظیمی از شناورهای کلاس «آذرخش» را نیز در اختیار دارد؛ یکی از بزرگترین قایقهای تندروی جهان به طول ۲۳ متر که میتواند سه هزار کیلوگرم انواع تسلیحات تهاجمی را با خود حمل کند.
اعداد را مقایسه کنید؛ سرعت شناورهای حیدر ۱۱۰ (۲۱۵ کیلومتر بر ساعت) را با سرعت کروزرهای کورسایر (۶۵ کیلومتر بر ساعت) و قدرت تهاجمی شناورهای آذرخش (۳ هزارکیلوگرم مواد منفجره) را با قدرت تهاجمی کروزرهای کورسایر (۴۵۰ کیلوگرم ماده منفجره). نتیجه روشن است! اینکه سنتکام در حمله اخیر از قایقهای تندرو و بدون سرنشین استفاده کرده، رویدادی است که به گفته کارشناسان، راه را برای استفاده گسترده ایران از ناوگان شناورهای بدون سرنشین هموار خواهد کرد. در واقع، این همان مرحلهای از جنگ بود که نیروی دریایی سپاه تاکنون بهدلایل استراتژیک از ورود به آن پرهیز داشت. حالا یک کارت بازی دیگر روی میز قرار خواهد گرفت و پیشبینی میشود که ورود زنبورهای سرخ خلیج فارس به عرصه نبرد، توازن قوا را را به شکل ترسناکی به نفع ایران تغییر دهد.
