روزی که امیر قلعه نویی دنیس درگاهی (اکرت) را به اردوی تیم ملی دعوت کرد خیلیها از او یک اشکان دژاگه یا رضا قوچان نژاد دیگر را در ذهن خود ساخته بودند.
بعد از ماجرای خط خوردن سردار آزمون هم عدهای تصور میکردند که قلعه نویی در این باره نگرانی ندارد چرا که حالا دنیس اکرت هست که جای او را پر کند هرچند نمیشد از کنار هماهنگی زوج آزمون و طارمی بی تفاوت گذشت.
با تمام این اوصاف در جام جهانی و طی ۳ بازی تقریباً به همه مهاجمان ایران بازی رسید به جز دنیس درگاهی که هیچکس نفهمید چرا اصلا دعوت شد و چرا حتی ۵ دقیقه و یا اصلا یک دقیقه هم به او بازی نرسید.
قلعه نویی حداقل میتوانست به جای امثال دنیس درگاهی و روزبه چشمی که اولی ناآماده و دومی مصدوم بود، یکی دو جوان مثل امیرحسین محمودی و کسری طاهری را در جام جهانی بازی بدهد تا آنها حداقل تجربه خوبی بدست بیاورند اما قید این کار را زد و حالا باید دید قلعه نویی توجیهی برای بازی ندادن به دنیس درگاهی دارد یا نه.
بدون شک این بازیکن را میتوان خوش تیپترین تماشاگر ایران! در رقابتهای جام جهانی دانست. بازیکنی که شاید استرس تماشاگران تیم ملی را هم نداشت و فقط یک جام جهانی جذاب را تماشا کرد.
این قضیه حتی در بین بازیکنان تیم ملی هم تبدیل به یک معما شده است که قلعه نویی اگر نمیخواست دنیس درگاهی را بازی بدهد پس چرا او را دعوت کرد و به جام جهانی برد؟