این لاک پشت عظیم قادر به رشد تا طول ۴.۶ متر و وزن حدود ۲۲۰۰ کیلوگرم بود. ویژگی برجسته آن منقار قلابی و اسکلت چرمی روی دنده ها بوده که آن را به نزدیک ترین خویشاوند لاک پشت چرمی امروزی مشابه می کند.
در سال ۱۸۹۵، دیرینه شناس آمریکایی جورج ریبر ویلند اسکلت تقریبا کامل یک لاک پشت بزرگ آبزی، بدون جمجمه، را در طول رودخانه شایان در داکوتای جنوبی کشف کرد. این کشف در مکانی انجام شد که مربوط به اواخر دوره کرتاسه پایانی است. نمونه کشف شده که اکنون با شماره YPM ۳۰۰۰ در مجموعه های موزه پی بادی تاریخ طبیعی (کنتیکت، آمریکا) نگهداری می شود، توسط ویلند تحت نام علمی آرکلون ایسکیروس توصیف شد و به عنوان هولوتایپ این گونه تعیین شد.