غرب حق غنیسازی اورانیوم ایران را به رسمت بشناسد
غرب باید از فرصت به دست آمده برای حل پرونده هسته ای ایران استفاده کند و در پایان یک پروسه دیپلماسی خلاق حق غنیسازی اورانیوم ایران را تایید کند.
روزنامه اقتصادی- سیاسی فایننشال تایمز در تحلیلی به موضوع آینده روابط ایران و غرب، بعد از روی کار آمدن دولت جدید پرداخته است. فایننشال تایمز نوشت:
آیا ایران میتواند به توافقی با غرب درباره برنامه هستهای خود برسد؟ در حالیکه ایران برای شروع به کار رئیس جمهور جدید آماده می شود، برنامه هسته ای ایران دوباره به صدر مباحث امنیت بین الملل بر میگردد. در تمام طول سال گذشته مهمترین نگرانی امریکا و متحدانش در خاورمیانه تحولات سوریه و مصر بوده است. اما غرب همواره نیمنگاهی به ایران نیز داشته است. تهران همچنان فعالیتهای هستهای خود را ادامه میدهد. برنامه هستهای ایران همچنان جزو اولویتهای آمریکا در مسائل خاورمیانه قرار دارد.
انتخاب روحانی، بعد از سالها بن بست زمینهای برای خوش بینی فراهم کرده است. هرچند تصمیم نهایی درباره برنامه هستهای ایران به رهبر ایران منتهی میشود، اما شعار میانهروی و اعتدال برای دولت جدید ایران میتواند چشمانداز امیدوار کنندهای باشد.
سیاست کشورهای غربی برای چند ماه آینده باید به نحوی باشد که روحانی را به گوشه رینگ و به انزوا نکشانند. غرب نبایدبرای گروههای تندرو داخلی که به دنبال تضعیف رئیسجمهور جدید هستند فرصت ایجاد کند. برای آمریکا این زمان مشارکت در دیپلماسی خلاق با ایران است، دیپلماسی که دارای سه عنصر کلیدی است:
1- امریکا نباید تحریمجدیدی به تحریمهای فعلی بیافزاید. کنگره نیز باید طرح تحریمهایی که صنعت نفت ایران را هدف قرار میدهد کنار بگذارد.
2- امریکا و متحدانش در پیشنهادات فعلی خود به ایران تجدیدنظر کنند و ایدههای جدیدی را در برنامههای خود لحاظ نمایند. در 12 ماه گذشته آمریکا خواستار تعطیلی نیروگاه فردو و خروج اورانیوم با غنای بالا از ایران بود و در عوض امتیازات کمی درباره کاهش تحریمها ارائه کرده بود. غرب باید این نگرش خود را مورد بازبینی قرار دهد. دو طرف باید به صورت متقابل و گام به گام اقدام به امتیاز دادن کنند. در انتهای این پروسه غرب باید حق غنیسازی محدود اورانیوم را برای ایران تایید کند.
3- اکنون زمان مذاکرات دوجانبه ایران و امریکا است. آمریکا باید از این فرصت استفاده کند و موضوع امنیت منطقه ای به ویژه سوریه را نیز با ایران مطرح کند. اما توافق هسته ای نباید وابسته به پیشرفت در این موضوع شود.
طی یک سال آینده دوران دیپلماسی فشردهای است که باید برای رسیدن به یک توافق هستهای استفاده شود. روی کار آمدن روحانی به این معناست که ایران رویکرد جدیدی اتخاذ کرده است،با این حال غرب نیز باید به صورت یکپارچه همچنان بر خواستههای خود تاکید کند. البته غرب در عین حال نباید اجازه دهد که فرصت به دست آمده برای ایجاد رابطه با ایران از بین برود.